على محمدى خراسانى
237
شرح رسائل (فارسى)
شرعى را بدست آوريد ديگر نيازى به سؤال از ما نيست بعد هم امام خود حكم را بيان كرد و فرمود : امسح على المرارة پس تمسك به ظواهر قرآن بلا مانع است و ظواهر هم دو گروهند : برخى از ظواهر كاملا واضح است و نيازى به دقت و بازنگرى ندارد مثل ظهور امر در وجوب ولى پارهاى از ظواهر در به دو امر معلوم نمىگردد بلكه محتاج به بازنگرى و تأمل و دقت بيشترى است و ما نحن فيه من هذا القبيل زيرا آيه مىگويد : در دين حكم حرجى براى شما جعل نشده و مسح انگشت زخمى حرجى است پس جعل نشده امّا دو احتمال ديگر وجود دارد 1 - اصلا پاها را مسح نكنيم چون عسر و حرج دارد . 2 - پا را مسح بكنيم امّا از روى پارچه نه بر بشره و پوست پا حال كدام منظور است ؟ آيا اصل المسح ساقط مىشود يا مباشرت ميان ماسح و ممسوح ساقط مىشود ؟ اين معنا محتاج به تأمل بيشترى است و آن اينكه بايد ديد آيا حرج از ناحيهء اصل المسح است يا از ناحيهء شرط المسح يعنى مباشرت ؟ مسلم است كه اصل مسح حرجى نيست بلكه مسح على البشرة حرجى است پس مباشرت برداشته مىشود نه اصل مسح حال وقتى استفادهء چنين احكامى كه محتاج به تامل هست از ظواهر جايز باشد و امام ما را به ظواهر ارجاع بدهند براى اين احكام پس استفادهء احكامى كه در به دو نظر از ظواهر ميسور است بطريق اولى جايز خواهد بود . 9 - از امام ( ع ) سؤال شد كه شخصى در مسافرت نمازهاى چهار ركعتى را كامل خوانده آيا اعاده لازم است يا خير ؟ امام ( ع ) فرمود : ان قرئت عليه آية القصر وجب عليه الاعادة و الا فلا از اين حديث هم استفاده مىشود كه ظواهر قرآن حجت است و الا كلامى لغو خواهد بود البته در برخى روايات چنين آمده : ان قرئت عليه و فسرت له ، حال ممكن است آقاى اخبارى به اين